Bu benim ilk incelemem. Ne yazmam gerektiği konusunda pek emin değilim, mazur görün. Kitabı az önce bitirdim. Ve içime bir hüzün oturdu. Fark ettim ki kitabı asla bitmeyecekmiş gibi okumuşum. İçime sinmiş satırlar. Son sayfayı okuduğumun farkına vardığımda çok sevdiğim yazlığımızda yazın son gecesini yaşamışım ve teker teker bütün arkadaşlarıma veda ediyormuşum gibi hissettim. Sait Faik okurken birazcık sıkılırdım normalde. Ben daha çok olay hikayelerini, polisiyeyi, aksiyonu, gizemi severim çünkü. Ancak bu sefer öyle olmadı. Çok keyifli bir kitaptı. Karantinanın üzerime bulaştırdığı griliğe renkler serpiştirdi. Şimdi yüzümde kırık bir tebessüm var.
Kısacası bu kitabı okuyun ve okutun.
Keyifli okumalar.