Bakmayın adının “ Huzur” olduğuna. Huzur’a varabilmek uğruna, içini kemiren sorular, sorulara ayna tutan cevaplar, bitmeyen sorunlar, zaptedilmeyen duygular ve en nihayetinde kişinin kendi ruhuyla verdiği bir savaş kitabı..
Kendini bilmez biri geçen yıl “Asker eşleri de dergilere soyunup para kazanabilirler” diyen de bir kadındı. Tüm Asker Eşleri; eşini göreve gönderirken özellikle güneydoğu da göreve giderken “ Güle güle git biz hayır ve şerrin Allah’tan geldiğine inanırız, yolun açık olsun ben herseye hazırım” ..
Uykusuzca beklerlerdi “ Sen bilmezsin beklemenin ne zor olduğunu. Sen göreve gidiyorsun, ben ise büyük bir tedirginlikle seni bekliyorum. Bunun ne zor olduğunu sana anlatmam mümkün değil.. “
Hani bize öğrettiğiniz bir şey vardı ya, “ Komutan baba gibidir, kızar da,sever de, ama hepsinden önemlisi yeri geldi mi ne pahasına olursa olsun korur da. ( Bize de Askeri Lisede aynısı öğretildi) İftiraya uğrayan ve mağdur edilen bir silah arkadaşına destek, hem insanlığın hemde askerliğin olmazsa olmazıydı.. Ve benim durumum da olan herkes böyle düşünmektedir..