kimselere söyleme, bilgelerin dışında,
çünkü kalabalıklar hemen alay eder seninle,
yaşamakta olandır benim övmek istediğim,
o da kıvranır alevlerin ortasında ölmenin özlemiyle.
seni yaratan ve senin yarattığın
aşk gecelerinin serinliğinde,
yabancı bir duyguya kapılırsın,
dilsiz mum titrediğinde.
artık sarılı kalmazsın karanlığın gölgelerine,
ve yeni bir tutkuya kapılırsın
atılmak için daha yüce bir yaratma eylemine.
hiç bir uzaklığı zorlayıcı bulmazsın,
uçarak gelirsin, kapılmışçasına cezbeye,
ve en sonunda, özlemiyle ışığın,
ey kelebek, yanıp kalırsın.
ve sahip olmadığın sürece bu ölmekle yeniden dirilişe,
sedece kasvetli bir konuk sayılırsın
karanlık yeryüzünde.