Yahya b. Muâz er-Râzî şunları söyler: "İnananlar için havf ve recâ iki kuşun kanadı gibidir, biri düştüğünde diğeri de düşer, ikisi beraber olduğu zaman kuş uçabilir. Biri eksik olduğu vakit kuşun uçması noksan olur. İkisi birlikte bulunmazsa da kuş ölüme terkedilmiş olur."
Sadeddin Hamevî hazretleri bir gün atıyla bir yere giderken yolu bir ırmağa uğrar. Fakat bütün çabalarına rağmen atı sudan karşıya geçiremez. Hemen yanındakilerden suya toprak karıştırılarak bulandırılmasını ister. Su bulandığında ise at hemencecik ırmağın içinde karşıya geçer. Bu durum üzerine Sadeddin Hamevî şöyle der: "Bir insan (suda kendini gören at gibi) kendini gördüğü sürece bu vadiden geçemez." Kendini görmek yani kibir insanın kendini bilmesinde en büyük engeldir. Çünkü kibir bir nevi körlük olup kişinin kendi gerçeğini görmesine engel olduğu gibi kendi eksikliklerinin farkına varmasına da engeldir. İlginç değil mi, kendini bilmek için kendini görmemek gerekiyor!