Begüm
@Begum3
629 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
7/10
2022 148. kitabı
Bir sis bastığını düşünün her yeri, öyle bir sis ki bu yeryüzünü değil, hafızanızı örten, anılarınızın üstünü kapatan.. İşte bizim de kitabımız dünyayı kaplayan böyle bir sis ile başlıyor. Bir adet yaşlı karı kocamız var. Yavaş yavaş her şeyi unutmaya başladıklarını fark edip, oğullarının yanına gitmek için yola çıkıyorlar. Ama nasıl bir yol? Zorlu, engebeli, bol sınavlı, inişli çıkışlı bir yol onlarınki. Yol boyu çiftimize eşlik ediyoruz. Karşılarına çıkan kişiler, sise sebep olduğu düşünülen dişi ejderhamız (evet fantastik ögeler de mevcut kitabımızda) ve sorular, anılar, hatalar, unutulanlar, unutulmayanlar...
Unutmak mı? Hatırlamak mı? İnsan unuttum diye hayıflandığı ile bir gün burun buruna geldiğinde ya hiç hatırlamamayı yeğlerse? Hatırlamak, unutmaktan daha çok canınızı yakarsa? Ya devler, o gömülü devler; zihnimizdeki, kalbimizdeki, içimizdeki o gömülü devler bir gün uyanmaya kalkarsa kaçımızın cesareti var onlarla yüzleşmeye?
Kitap bittiğinde bu minvalde onlarca soru sorduruyor size. İnanılmaz metaforlarla dolu. Okuyun bu kitabı. Okuyun ve Ishiguro'nun o yalın hikayesinde kaybolun. Çok çok beğendim.
'Günden Kalanlar' ile çıktığım yolculuğa Gömülü Dev ile devam etmiştim. Yazarın diğer kitapları için sabırsızım. Keyifli okumalar..
Norveçli yazar Per Petterson''ın 2012 yılında yayınlanan romanı Reddediyorum. Petterson, Kuzey'li yazarların o soğuk, duru sakin anlatımına sahip. Çarpıcı bir olayı bağıra bağıra yüzünüze haykırmak yerine sadelikle sunuyor size. Etkileniyor, bazen durağanlıktan sıkılıyor fakat o dinginlikten hiç çıkmak istemiyorsunuz. İskandinav Edebiyatı'nın en çok bu yönünü seviyorum.
Kitap iki çocukluk arkadaşının 2006 yılında karşılaşması ile başlıyor ve sonra bizi 1962 yılına götürüp onların hayatlarına ayrıntılı bir mercek tutuyor. Farklı karakterler üzerinden anlatım ve sürekli zamanda gel-gitlere tanıklık ediyoruz Petterson'ın diğer kitaplarında olduğu gibi. Okuttu mu kendini? Evet okuttu ama diğer kitaplarına nazaran çok etkilemedi beni. Daha önce yazarı hiç okumadıysanız bu kitabı ile başlamanızı önermem. Benim yazar ile tanışıklığım olan ve çok çok etkilendiğim 'At Çalmaya Gidiyoruz' kitabını tavsiye ediyorum. Muhakkak okuyun, çok seveceksiniz gibi cümleler kuramıyorum fakat İskandinav edebiyatının o sessiz, sakin sokaklarında, bahçelerinde herkesin yürümesini çok isterim. Benim için kitabın en vurucu cümlesi ile incelememi bitirmek istiyorum.
"Vicdan ile tekerlek arasında doğrudan bir bağlantı olduğuna inanıyor musun?
Nasıl yani?
Şöyle, vicdan bir tekerlek hatta daire testere gibidir, keskin dişlileriye ruhumuzda döner durur, canımızı delicesine yakar, eğer çok kötü bir şey yaparsan etrafı kan götürür, ancak yaptığın kötülükler arttıkça testerenin dişleri körelmeye başlar, ruhun hissizleşir ve sonunda hiçbir şey koymaz sana, öyle biri olmuşsundur.
Nasıl biri?
Feci şeyler yapan ancak bunun farkında bile olmayan biri."
