Zaman geçiyordu ve yavaşlamasını istiyordum. Zamanın acımasız gerçeği bu. Siz yavaşlasanız da yavaşlamasanız da akmaya devam edecek. Sevdiğiniz insanlarla geçirdiğiniz zaman eriyen bir buz küpü gibidir.
Bir an için oradadır... sonraki dakika yoktur.
Ve işte acı gerçek: Buz küpünün erimesini engelleyemeyiz. Yapabileceğimiz tek şey elimizdeki süre boyunca sevdiklerimizle geçirdiğimiz zamanı en iyi şekilde değerlendirmek. Böyle anlarda, sahiden durup düşündüğümde her zaman biraz hüzünlenirim.
...Benim boğazım düğüm düğüm biliyorum. Dedemin asker arkadaşının karısı gibi... Ne yediğim geçiyor ağız tadıyla boğazımdan ne içtiğim ne yaşadığım. Orada takılıyor. Hiçbir şeyin neşesi yok, hiçbir şeyin tadı yok. O düğümleri açmak kolay değil. İnsan, yeri geliyor bir ipin tek düğümünü çözmek için saatler harcıyor; boğaz düğümü mü çözülecek? Anlattıkça çözülecek benim düğümlerim. Anlattıkça iyileşeceğim. Yani, inşallah.