Ama sonunda pek fazla bir şey değişmemişti. Birileri daha büyük evlerde otururken ötekiler daha küçük evlerde oturuyor, herkes daha büyük bir evde oturmak için çabalıyor ama sonunda herkes ancak kendi sığacağı kadar küçük bir toprak parçasına gömülüp unutuluyor.
Hepsi buydu.
Bütün bir hayat buydu işte.
Yalnız bir yolda yürüyen kişi gibi
korku ve dehşet içinde,
bir kez ardına baktıktan sonra da yürüyor,
ve başını çevirmiyor bir daha;
biliyor çünkü, korkunç bir düşman
Hemen ardından yaklaşıyor.*