Ben, Öteki ve Ötesi
Kitabı altında daha küçük harflerle yazılmış açıklamayı okumadan önce psikoloji kitabı sanarak heyecan ile elime almıştım. Sonra açıklamayı okuyup İslam ve Batı dünyasını anlattığını öğrendikten sonra çok hafif azalan ilgim yine de kitabı almam için yeterli oldu. Aldığıma pişman olmadığım kitabın sizler için küçük bir tanıtımını yapmak istedim. Yazının bazı yerlerinde kitaptan alıntılar bulunuyor.
Kitap kısaca İslam dünyası ve Batı dünyasının birbirini tam manası ile tanımadığı ve yüzeysel tanımlamalar ile birbirine karşı beslediği ön yargıları, bu yargıların sebeplerini, nasıl ne şekilde aşılması gerektiğini kendi fikir yapısına göre açıklıyor. “Bir arada yaşamanın asgari şartı, herkesin kendi kalarak ortak iyide uzlaşmasıdır.” fikrini pek çok yerde yansıtan yazar, ortak iyiyi “ahlâk” kavramı olarak ifade ediyor.
İslam ve Batı dünyası birbirini tam olarak, derinlemesine tanımadan, tanıma girişiminde dahi bulunmadan birbiri(Öteki) hakkında fikirlerde, tanımlamalarda bulunmakta. Bu görüşler çoğunlukla önyargı ve kulaktan dolma bilgiyi barındırırken sağlam ve güvenilir bilgiden yoksunluk bu iki medeniyetin birbirini yeterince tanımasının önüne geçmiştir. Özellikle Rönesans’tan sonra sekülerleşen Batı dünyası İslam hakkında genellikle şiddet ve şehvet kavramlarının yoğunlukta olduğu savaş ve harem hikâyeleri ile bu önyargıyı beslemiştir.
Aydınlanma, bilim ve sanayi devriminden sonra kendisine yeni sömürgeler arayan Batı, “medenileşme” kavramı ile bu sömürge arayışını meşrulaştırmaya çalışmıştır. Osmanlının son döneminde yurt dışına çıkan, oradaki gelişmeleri kendi ülkesinde de gerçekleştirmeye çalışan aydınlar sanayi, teknoloji, günlük yaşama ilişkin Avrupai usuller ile modern medeniyete dahil olmak istemişlerdir. Fakat atladıkları nokta medeniyetin