Fatma Zehra Karadağ
@Behestizehra
Reklam
"Kim ne derse desin, mutlu bir insanın en mutlu anı, uykuya daldığı andır ve mutsuz bir insanın en mutsuz anı, uykudan uyandığı andır. İnsan hayatı, bir tür hata olmalı."
Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer
Oysa burada tanrı, çoktan yanmıştır: kendi ağırlığımı duyarım yalnızca. Gene de gelmek isterim. Aramızda görünmez bir bağ bulunsun, nerede olursa olsun, temelimde, yani ayaklarımı bastığım güçlü toprağın her adımında gürültüsüzce bu karanlık güveni yaşayayım isterim. Nereden bileceksin sen! Burada benden dinlediğin her şeyi unut. Biliyorum, bana huzur veren şey, seni sadece rahatsız edecektir. Sen bana deli diye bak. Her şey çözülür.
Şimdi rüzgâr geçiyor penceremden
Gövdemin kuruyan kavalını
Kırmızı tükürüklerle donatarak
Senin ormanlarından sayısız ağaç
Ve düşlerimde bembeyaz yıkadığım
Teninden çoşkun sular geçiyor
Kapılıp sürüklenen ırmağa
Kıyıların danteline alışkın
Ellerim birden ulaşıyor..
Reklam