Ay şavkını bırakmış gözlerinde,
Sanki duru, sanki beyaz, sanki haziran...
Eylül yapraklarını bırakmış ellerinde,
Sanki narin, sanki ıssız, sanki unutkan...
Bu şehir sessizliğini bırakmış sözlerinde,
Sanki çocuk, sanki sır, sanki konuşkan...
Gece hasreti bırakmış saçlarında,
Sanki alıngan, sanki çıplak, sanki naz...
Ben kendimi bıraktım dizlerinde,
Sanki şiir, sanki idil, sanki can...