Kadının biraz gırlaktan çıkan sesi öyle bir saflık öyle bir gülünç bir aptallık ile çınlıyordu ki; yüzüne bakarken onun bir insan değil, bir çiçek veya bir gül değil, çok uzak bir yerde, el değmemiş kar yığınları altında büyüyen, kokusuz gür vahşi açık pembe bir çiçek olduğu gelirdi insanın aklına.