"Geç uyanırsan olacak olan budur işte,diyordu sadık kendi kendine. Daha az uyumuş olsaydım, bu gün Bâbil kralıydım ve Astarte de benimdi. Bilim, ahlâk, cesaret, hepside felaketim oldu."... Sadık artık her şeyin iyi insanları ezen ve yeşil şövalyeleri refaha erdiren zalim bir kader tarafından yöneltildiğine inanmaya başlamıştı.
İmparatorluk paramparça olmuş, fakat şu haydut mutlu. Ey talih! Ey kader! Bir hırsız mutlu, fakat doğanın yaratmış olduğu en güzel varlık belkide korkunç bir şekilde yok olup gitti veyahut ölümden de beter bi hâlde yaşıyor. ...