Saliha Köksaldı
@BenNeOkuyorumm
2026 yılı itibari ile okuduğum bütün kitaplar burada
Zamansız Bir Dertleşme: Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen
Bazı kitaplar vardır, sadece okunup rafa kaldırılmak için değil; gecenin en sessiz anında, elinizde bir fincan kahveyle baş başa kalıp ruhunuzu dinlendirmek için yazılmıştır. Arife Öztaş’ın "Bir Kahve İçme Ne Olur Gelsen" kitabı tam olarak böyle bir eser.
Şiirlerin satır aralarında gezinirken kendimi yabancı bir yazarın dizelerinde değil, çok eski, çok tanıdık bir dostun dertleşmesinde buldum. Yazarın kalemi öyle içten, öyle samimi ki; hani o çok özlediğiniz, karşılıklı birer kahve içip içini dökmek istediğiniz dostlar olur ya, her bir mısra tam olarak o boşluğu dolduruyor.
Yapmacıklıktan uzak, tamamen yürekten süzülüp gelen bu şiirler, insanın ruhuna çok ince bir sızıyla ama bir o kadar da şefkatle dokunuyor. Günlük hayatın koşturmacası ve gürültüsü içinde, kendi iç sesimi duymamı sağlayan, derin bir nefes gibi geldi bana bu kitap.
Eğer siz de şiirde o yapay imgeleri değil de saf, duru ve insanı hemen sarıp sarmalayan duyguları arıyorsanız, bu samimi davete mutlaka kulak verin derim. Kalbime dokunan, bende iz bırakan çok güzel bir okuma deneyimi oldu.
Yazarın yüreğine, kalemine sağlık.
Reklam
Ömürlük Bir Yazar, Eşsiz Bir Kurgu: İskender Pala ve Soygun.
Bazı yazarlar vardır, sadece hikaye anlatmazlar; sizi zamanın içinde bir yolculuğa çıkarıp oradan bambaşka bir insan olarak dönmenizi sağlarlar. Benim için İskender Pala tam olarak bu tanımın karşılığı. Bugüne kadar pek çok eserini satır satır sindirerek okumuş biri olarak şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: Eğer ömrümün sonuna kadar tek bir yazar okuma hakkım olsaydı, o isim tereddütsüz İskender Pala olurdu.
Son çıkan romanı Soygun’u bitirdiğimde bir kez daha anladım ki; onun kalemiyle tanışmak, bir okuyucunun başına gelebilecek en güzel edebi tesadüflerden biri. Tarihi bu kadar derinden seven, geçmişin tozlu sayfalarındaki o ruhu arayan biri olarak; Pala’nın tarihi gerçekleri muazzam bir kurguyla harmanlaması, benim okuma zevkimi sadece artırmakla kalmıyor, adeta ikiye, üçe katlıyor.
Her kitabında çıtayı biraz daha yukarı taşıyan, her defasında bizi hem şaşırtıp hem de öğreten o üslup, bu romanda da büyüleyiciliğini koruyor. "Ne yazsa okurum" dediğim nadir kalemlerden biri olmasının ötesinde, o benim için her cümlesine, her betimlemesine ayrı ayrı aşık olduğum bir rehber gibi.
Soygun, sadece bir olay örgüsü değil; tarihin derinliklerinden gelen o estetik dilin modern bir kurguyla buluşması. Kelimelerin efendisi olan hocamız, yine kalbimizi fethetti. Eğer siz de tarihi bir kurgunun içinde kaybolmak ve edebi bir doyuma ulaşmak istiyorsanız, bu yolculuğa mutlaka çıkmalısınız.
İyi ki varsın İskender Pala; senin kalemin var oldukça, biz okurlar her daim o büyüleyici dünyaların misafiri olmaya devam edeceğiz.
Kitabı Bir Lüks Değil, Bir 'Ekmek' Gibi Taşımak…
Bir kitapsever olarak kendimi en çok sorguladığım anlardan birini yaşıyorum şu an. Elimin altında, kitaplığımın bir köşesinde bunca zaman sessizce bekleyen bu cevheri neden daha önce keşfetmedim? Eşekli Kütüphaneci'nin son sayfasını kapattığımda, hissettiğim şey sadece bir okuma deneyimi değil, koca bir mahcubiyetti.
Mustafa Güzelgöz’ün hikâyesi, sadece kitapları köylere ulaştırma çabası değil; imkânsızlığın içinde yeşertilen bir devrim, bir aydınlanma mücadelesiymiş. Okurken anlatılanların, yaşananların gerçekliği kalbime öyle bir ağırlık bıraktı ki, "Edebiyatla yaşıyorum" diyen biri olarak bu hikâyeyi bu kadar geç misafir ettiğim için kendimden dürüstçe utanıyorum.
Kitaplar bizim için bazen bir kaçış, bazen bir hobi... Ama bu kitapta okuduğum o tozlu yollar ve eşek sırtındaki sandıklar; kitabın bir hobi değil, bir halkın kaderini değiştirecek en güçlü "ekmek" olduğunu suratıma çarptı. Yaşananların derinliği, idealizmin o saf hali beni derinden etkiledi.
Eğer sizin de yolunuz henüz bu kitapla kesişmediyse, geç kalmışlığın o sızısını benim gibi hissetmemeniz için tek bir tavsiyem var: Bu kitabı okumayın, bu kitabın içinde yaşayın. Çünkü bazı kitaplar sadece okunmak için değil, ruhu temize çekmek için yazılmıştır.
Dünü bilmeden bugünü yürüyemezdik !
Selim Erdoğan külliyatında bir yolculuğu daha tamamlamış olmanın hem gururu hem de hafif burukluğu içerisindeyim. Bazı yazarlar sadece bilgi verir, bazıları ise o bilgiyi ruhunuza nakşeder. Selim Hoca, benim için ikinci grubun en güçlü temsilcisi.
Kitabı bitirdiğimde bir kez daha anladım ki; onun kalemi sadece tarihi gerçekleri kronolojik bir sırayla önümüze sermiyor, adeta o günlerin tozunu, barut kokusunu ve vatan sancısını bugüne taşıyor. "Sakarya", sadece bir askeri strateji kitabı değil; kelimelerin birbiriyle raks ettiği, her cümlenin titizlikle işlendiği bir edebiyat şöleni. Selim Erdoğan’ın o kendine has üslubu, tarihi okumayı kuru bir bilgi aktarımından çıkarıp yaşayan bir deneyime dönüştürüyor.
Kitabı okurken sadece cephedeki hamleleri izlemiyorsunuz; Mustafa Kemal’in zihnindeki fırtınalara, isimsiz kahramanların fedakarlıklarına ve bir milletin yeniden var oluş sancısına bizzat şahitlik ediyorsunuz. Yazarın kullandığı kelimeler öyle bir zarafet ve güçle dizilmiş ki, bazen bir paragrafın ortasında durup o cümlelerin ahengine hayran kalmamak elde değil. Tarih, Selim Hoca’nın kaleminde donuk bir geçmiş olmaktan çıkıp, damarlarımızda atan taze bir bilince dönüşüyor.
Milli Mücadele ruhunu, "Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır" vizyonunu ve o destansı direnişi bu denli edebi bir derinlikle okumak büyük bir ayrıcalıktı. Tarihi sevdiren, öğreten ve en önemlisi hissettiren Selim Erdoğan’a, bizlere bu milli bilinci böylesine estetik bir dille sunduğu için minnettarım.
Dünü bilmeden bugünü yürüyemezdik; bu muazzam eser, yolumuzu bir kez daha aydınlattı.
Hoşçakal Kalender
Yazarla tanışma kitabım oldu bu kitap. Devamının geleceğine de eminim. Dilini, üslubunu ve olay örgüsünü çok yerinde buldum. Klişe klişe aşk hikayelerinden ziyade tarihi bir dönemde geçiyor olması aynı zamanda içinde biraz da olsa aksiyon barındırması, son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardandı. Kalender’in hikayesi aklımın bir köşesinde her zaman kalacak. Bir tek içime sinmeyen sonuydu tabii ki babasıyla olan bölüm beni biraz üzdü.
Reklam