Freud'a göre din; doğanın korkutucu gerçekleriyle yüzleşemeyenlerin gösterdiği bir çeşit toyluk.
Kitlelerin afyonu olan din, adaletsizliğin acısını dindirir ve zulüm görenleri adalet peşinde koşmaktan alıkoyar.
Dünya tarihinin bize gösterdiği doğadaki kötülük göz önüne alındığında insan nasıl teist kalmaya devam edebilir?
Kötülük gerçeği dikkate alındığında, kişi nasıl Tanrı inancını haklı gösterebilir ki?