Hayat denen bir şey vardı.Paralı parasız insanlaryaşıyorlardı.Kızıyorlar,gülüyorlar,ağlıy-orlar,alakadar oluyorlar,seviyorlar,ıstırap çekiyorlar,fakat yaşıyorlardı
Etiyle,kemiğiyle gerçek bir insan olmak bizim için o kadar zordur ki...Utanıyor,ayıp kabul ediyoruz bunu. "Ortalama insan" denebilecek belirsiz bir tip olnaya çalışıyoruz.
Siz,sonsuza dek varlığını sürdürecek bir sırça sarayına inanıyorsunuz;gizlice de olsa dil çıkarıp nanik yapamayacağınız bir saray...Bense sonsuz olduğundan,sırçadan olduğundan ve gönlümce nanik yapamayacağımdan dolayı korkarım bu saraydan