Bengii
@Bengibeng
44 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bir insanın kendisine çok öfkeli olmadan içinde derin bir utanç hissetmesi çok zordur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İki çeşit şefkat vardır: Diğerlerine ve kendimize karşı beslediğimiz şefkat. Duygusal olarak ihmal edilmiş kişilerde birincisine çok fazla rastlanırken, ikincisi çok az görülür. Diğerlerinin zayıflıklarına ve kusurlarına en azından yüzeysel olarak çok bağışlayıcı yaklaşırlar. Diğer insanlar onlarla kolayca konuşabilir çünkü yargılamazlar ve koşulsuz kabul ederler. Ancak mesele kendilerine geldiğinde aşırı derecede yargılayıcı ve mükemmeliyetçi olurlar.
Çocukluk bir evin temeli, yetişkinliğiyse o evin kendisi olduğunu düşünün. Bir evi kusurlu bir şekilde inşa etmek mümkündür ve aslında görünüşte çok iyi inşa edilmiş bir evle aynıdır. Ancak temel; çatlak, eğri büğrü ya da zayıfsa, güç ve güvenlik kaynağı çok önemli olmayacaktır. Bu, fark edilebilen bir kusur değildir ama binayı riske atmış olabilir. Kuvvetli bir rüzgarla yerle bir olabilir.
Duygusal anlamda ihmalkar olmayan ebeveyn ile ihmalkar ebeveyn arasındaki fark destektir. Sağlıklı bir ebeveyn, çocuğunu 'çocuğun' istediği şeyi başarması için destekler. Sağlıksız bir ebeveyn, çocuğuna 'ebeveyn olarak kendisinin istediği şeyi' yapması için baskı kurar.
Depresif baba biraz yardım almazsa, görünüşü Zeke için iyi bir örnek teşkil etmez. Çünkü o, babasının daha kötü hissetmemesi için kusursuz bir şekilde davranması gereken bir çocuk olduğunu düşünerek büyüyecektir. Bu kalıp onun kişiliğine yerleşebilir. Böylece sorun çıkarmakta, hata yapmakta ya da kusurlu bir insan olabileceği konusunda kendisine izin vermekte çok büyük sıkıntılar yaşayabilir.