Çocuklarına âşık, kocalarını taparcasına seven kadınlardı onlar; bireysel anlamda kendilerini yok etmeyi, kanatlanarak çocuklarına hizmet eden melekler olup çıkmayı ayrıcalık sayıyorlardı.
Belki de hayatın gerçek yüzüyle tanıştığınız gün, yorulduğunuzda tutunmak için elini uzattığınız insanların orada beklemediğini görüp boşlukta kalan elinize baktığınız gündü. Ve hayatın görmediğiniz diğer yüzü ise hiç ummadığınız insanların yolunuza ışık tutmak için size umut olduğu anlardı. Yaşamaktı işte bu; bazen hayal kırıklıkları, bazen hayale adanmışlıklardı.