Bir seferinde Ilgaz, yalvar yakar küçük bir saksı begonyayı koğuşa aldırmaya başarmıştı ama tüm çabalarına rağmen onu yaşatamamıştı, solmuştu çiçekleri. Oysaki koğuşa geldiğinde ne kadar canlı ve güzeldi... Lakin bir ay içinde boynunu bükmüş, tam yapraklarını usul usul dökmüştü.
O gün ağlamıştı Ilgaz. "Ölüyor Yankı, buraya giren her şey bizim gibi ölüyor! " O gün Ilgaz'ı ağlattığı için bir kez daha çiçeklerden nefret etmiştim ama haklıydı, burası içine aldığı her şeyi öldürüyordu.