benisinla
@Benisinla
Akademisyen
Phd
USA
10 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
…dili açıklamayan hocalardan konuşmayı kendi zekâsıyla öğrenmiş çocuk, kelimenin gerçek anlamıyla öğrenim görmeye başlar. Artık şimdiye kadar kendisine hizmet etmiş zekânın yardımıyla bir şey öğrenemeyeceği varsayılır; öğrenme ile doğrulama arasındaki özerk ilişkinin artık yabancısıdır sanki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Diyelim ki öğrencinin elinde bir kitap vardır. Bu kitap, öğrencinin bir konuyu anlayabilmesine yönelik bir dizi akıl yürütmeden oluşur. Ama kitabı öğrenciye açıklamak için de bir hoca söz alır. Bu kitabı oluşturan bir dizi akıl yürütmeyi açıklamak için yine bir dizi akıl yürütmede bulunur. Peki öğrencinin niye böyle bir yardıma ihtiyacı vardır? Baba, birine sırf açıklasın diye para dökmek yerine, kitabı oğluna verse, çocuk da dosdoğru o kitabın akıl yürütmelerini anlasa, olmaz mı? Onları anlamıyorsa, anlamadığı şeyi açıklayanın akıl yürütmelerini nasıl anlasın ki? Bu açıklamalar bambaşka bir mahiyette midir? Hem o zaman onları anlamanın yolunu da açıklamak gerekmez mi?
Tekrar düşündü; bu dünyada yaşarken en çok değer vermemiz gereken şey nedir? Para mı?
Güç mü? Onur mu? Elbette bunlar güzel şeyler, bunlara sahip olmak kötüdür denilemez fakat hiçbir sey sıcak insanlardan daha değerli değildir. Hayattaki gerçek mutluluk işte budur.
Büyümüş, bilgi birikimi artmış ve olgunlaşmış olmasına rağmen sıradan şehir ahalisinin zihniyetiyle kirlenmesinin kaçınılmaz olduğunu fark etmişti. Bunlardan hep nefret etmiş olsa da artık bu kirlilik onu o kadar da rahatsız etmiyordu. Belki de insanlar yaşamak için bazen bunu yapmak zorundaydı. Fakat bu, aşındırıcı maddelere benziyordu; kesinlikle dar görüşlülük, kendini kontrol etmedeki zaaflar ve mücadele azmi gibi sorunları beraberinde getirecekti.
Kalıpları kırmanın ürkütücü de olsa insana hayatiyet katan bir yanı vardır.
