Onları yargılamadığımı, yargılamadan dinlediğini düşünüyorlardı. Yargılamıyordum ama onlardan çok üzülüyordum yaşadıklarına. Yorum yapmıyordum, çünkü sohbetin derinleşmesinden korkuyordum. Kendimi açmaktan, kendimi anlatmaktan, kimsesizliğimi belli etmekten korkuyordum. Yalnızlığımı kimse bilmesin istiyordum.
Oysa herkes yalnızdı. Anlattıkları hep bir yalnızın hikâyesiydi. Ama görmüyorlardı bunu.