Berceste
@Berceste1
nevi şahsına münhasır
Şu anda okuduğu kitaplar
“insanlar penceresiz evler gibi dolaşıyor. evet, bazen yakınlaşıyorsunuz. bazen birbirinizle çarpışıyorsunuz. ama asla buluşmuyorsunuz. evet, bazen dokunuyorsun, ama buluşmuyorsun. konuşuyor ama iletişim kurmuyorsun. herkes kendi şartlanmaları içinde hapis kalmıştır. herkes kendi hapsini kendi etrafında taşıyor. “
Reklam
7/10
Kitap başlarda sıkıcı gelebilir ama ilerleyen sayfalarda afili betimlemeleri ile sizi esir alıyor adeta.
Dedesinden kalma eski fotoğrafların içine girerek eski zamana ait olayları ve insanları anlatması sizde de fotoğrafa bakıyormuş izlenimi yaratıyor.
o kadar güzel kurgulanmış ki , aslında bazen eski resimlere baktığınızda hissettiğiniz ah şimdi orda olsaydım sözünün bi anda gercekleşmiş hali sanki.
Tebriz-Trabzon arası yolculuğa hazır olunn
aşkın nizamı parçalanınca her şey göze abes görünmeye başlar. insan içinden yenilenmeyince dışından eskir.
“Özlemek, ne derin bir duygu böyle
Özlemek, ne uzun bir mesafe…”
Cahit Zarifoğlu
Senin yalnızlık dediğin yerde atıyor ayrıcalığın ve güzelliğin kalbi.
