Akide Zeyrek
@Berceste_0
13 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
"Sana, beni asla tanımamış olan sana." Bilinmeyen kadının R’ye yazdığı mektupta yazdığı ilk cümle. Bir sürü duyguyu içindi barındıran bir cümle bence. Sitem dolu ben seni hayatımın merkezine koydum sen beni tanımıyorsun bu mektup kimden asla bilemeyeceksin ben senin adım seslerini bile ezberlemiştim halbuki. Kırgın ;kaç defa karşılaştık benim yüreğim ağzımda atıyorken sen beni tanımadın anımsamadın bile. Bu giriş cümlesi hikayeyi anlatan cümlelerden biri benim için. Bir kadının onu bırak sevmeyi onu tanımayan hatırlamayan birisine aşık olması kimini göre aşk kimini göre saplantı. “Ölmem sana acı verecek olsaydı eğer, ölemezdim .” Hangi duyguydu bunu yazdıran ve ne kadar benliğinden vazgeçmişti ki ölümü bile onun acısına mağlup olmuştu. Bu aşk mı? Saplantı mı?
Bencede şiir tamda bunun cevabı.
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı bitirince her şeye şahıt olmuşum gibi hissettim. 200 sayfada ne anlatılabilir muazzam bir şekilde bize gösteren bir kitap. Çin tarihinde yaşanan köklü değişimlerde halkın yaşadığı zorluklar ve yaşam mücadelesi verdiği ailelerden birinin hayatını anlatıyor. Fugui ve ailesinin zorluklarla dolu hayatı ve hep en ağırına hep şahit olan Fugui’nin yaşadığı acı dolu bir yaşam…Jiazhen karakterine ayrı bir parantez açmak istiyorum beni kendine hayran bıraktı. Bu hikayede denge taşı jiazhen oldu benim için. Ayrıca hikaye insanların ortak acılarını anlatıyor ne kadar Çin’de yaşanmış olsa da imparatorluktan kurulan dünya halklarının başına gelenler aynı nerdeyse. “Düşünmek yüreğimi öyle acıttı ki ağlayamadım bile.”
Bir insanın kendi acılarını , yaşadıklarını kaldıramamanın sonu bu kadar
ağır olabilir mi ?Dedirtecek bir roman. “İyi ki adını Ahmet koymuşlar! Mehmet olsaydın yanmıştın.”
