Berfin AKGÜN
@Berfinakgun
Her şey basit ama güzel bir şiiri andırırdı..
Şu anda okuduğu kitap
“Momo” modern dünyanın insanlara unutturduğu en değerli şeylerden biri olan zaman üzerine yazılmış güçlü bir hikâye bence. Yazar, bu kavramı sade bir dille işlerken aslında insanın iç dünyasına, ilişkilerine ve yaşamın anlamına dair derin mesajlar verir.Kitabın başkahramanı Momo, neredeyse hiç konuşmadan bile çevresindekilere iyi gelen, onları gerçekten dinleyen bir çocuktur. Onun varlığı, sevgiye ve anlayışa olan özlemi temsil eder. Momo’nun yaşadığı şehir, insanların zamanla yarıştığı, birbirine yabancılaştığı bir yere dönüşür. Çünkü ‘Gri Adamlar’ adındaki zaman hırsızları, insanları "daha verimli olmak" adına aldatır ve onların zamanlarını çalar.
Hikâye ilerledikçe şunu fark ederiz: İnsanlar, tasarruf ettiklerini sandıkları zamanla aslında hayatlarını kaybetmektedir. Oyun oynamaya, dostluk kurmaya, hayal kurmaya ayırmadığımız her an, bizi biraz daha "boş" bir yaşama sürükler. Çocuk kitabı gibi görünsede her yaştan insanın okuması gereken bir kitap bence..Keyifli okumalar dilerim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Kürk Mantolu Madonna”insan ruhunun en gizli köşelerine dokunan, içsel yalnızlıkla yüzleşen bir roman. Sabahattin Ali, bu eserinde, dışarıdan sıradan ve silik görünen bir insanın iç dünyasında nasıl büyük fırtınalar kopabileceğini ustalıkla işlemiş. Herkesin kalabalıklar içinde bir şekilde var olmaya çalıştığı ama içten içe bir boşluk hissettiği modern dünyaya, zamansız bir ayna tutmuş resmen.
Roman, sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda anlaşılamama, kendini ifade edememe ve insani derinliklerin göz ardı edilmesi üzerine güçlü bir eleştiri..
Okumak için sürekli ertelediğim kitaplardan biriydi ama hayatım boyunca hep şuna inanmışımdır: Bir kitabı okuyorsanız, o kitap tam da içinde bulunduğunuz dönemde okunması gerektiği için elinizdedir. O nedenle ertelediğim kitaplarla karşılaşınca doğru zamanda elimde olduğuna inanır, keyifle okur ve hayatıma kattığı şeyleri özenle saklarım..Bu kitap da onlardan biriydi. Keyifli okumalar dilerim..
Kitabı okumadan önce yaptığım araştırmalarda Erasmus’un 15 yy.da yaşayan hümanizmin atası olmasının yanı sıra o dönemde Modern Avrupa düşüncesinin temelini atan bir bilgin olduğunu öğrendim. Gerek yaşadığı dönem gerekse günümüze düşünceleri ve kaleme aldığı eserleriyle düşüncelere tesir eden bir felsefeci, ilahiyatçı ve edebiyat araştırmacısı. Deliliğe Övgü kitabında protestan reformasyonunda etkili bir eser olduğu görülmekte. Bu kitabı ithaf ettiği Thomas Morus’un evinde kaleme alıyor. Yaşadığı dönemin kurumsallaşmış dinini, toplumun kutsal değerlerini, yaşamın her kesimini ele alarak eleştirmiş. Kitabın karakterini kadın olarak tercih etmesinin sebebini anlayamadım. Ki zaten bazı eleştirilerinde kadınları yerdiğini de gördüm. Bu eleştirileri yaparken de iyi olduğu mizah yolunu tercih etmiş. Bazı eleştirilerine karşı durabilirsiniz fakat çoğu eleştirisinde onunla aynı fikirde olduğunuzu göreceksinizdir.
Yapmış olduğu eleştirilerle okuyucu düşünmeye davet eden tutumunun dışında kitapta çok sık Yunan mitolojisine yer vermiş. Yunan mitolojisine hakim değilseniz anlamakta biraz güçlük çekebilirsiniz. Kitapta dip notlar da var fakat onlar bile araştırma isteyen türden. Onun dışında Erasmus genel olarak Deliliğe Övgü kitabında insanların delilik olmadan yaşayamayacaklarını aslında insan yaşamının bir delilik olduğunu savunuyor. İnsanların mutlu ve özgür olmasının özelliğini delilikle bağdaştırıyor. Çünkü ona göre ahmaklar ve deliler fazla düşünmezler ve sorgulamazlar. (“Mutluluk, aklın bittiği yerde başlar.”)
Amacı insanların körü körüne inandığı şeylerin üzerinde onları düşündürmek. Ve bence okuyucuda da bu amacına ulaşıyor. Kitapta altını çizdiğiniz ve üzerinde düşünmeye değer gördüğünüz şeyler mutlaka olacaktır. Şimdiden iyi okumalar..
