Ömer, seni bırakıp gidiyorum. Bunun bana ne kadar acı geleceğini, hayatta senden başka hiç kimsem olmadığını bilirsin... senin de benden başka kimsen olmadığını biliyorum. Buna rağmen seni bırakıp gideceğim..
Sonra dönüp kendime baktım. Acaba ben ne kadar eksiktim? Henüz neler keşfedilmeden, icat edilmeden, neler yaşanmadan, neler olup bitmeden yaşayıp gidiyordum ben de? Çıkamadım içinden. Sonunda bıraktım bütün bunları düşünmeyi.
Gerçek şu ki, buranın dışında bizi yaşama götürecek bir yol yoktur. Oysa bizi yaşamdan buraya getiren bir yolun olması gerekiyor.
Görüyor musunuz, nasıl da yitirmişiz yolumuzu..