(…) iradesiz yaşama alışkanlığının yıllar geçtikçe üzerimde ağırlaşan bir yük oluşturduğunu belli belirsiz hissediyor, her şeyin bir anda değişmeyeceğini, hayatımı değiştirip bir irade yaratmak için zahmetsiz bir mucizeye güvenemeyeceğimi üzülerek tahmin ediyordum. İrade sahibi olmayı arzulamak yetmiyordu. Gerekli olan şey, iradesiz mümkün olmayan bir şeydi: Amaçlamaktı.
Annem bu durumda benim hesaba katmadığım fazladan bir ziyarette bulunmakla kalmaz, hiç gizlemeden, kendini kısıtlamadan şefkatini ve sevgisini uzun uzadıya itiraf ederdi.
Bu sevgi ve şefkat, günün birinde onların yoksunlugunu çekeceğim düşüncesiyle iyice yumuşayıp dokunaklı olmadan önceki o günlerde bile benim için o kadar değerliydi ki, iyileşme dönemi bütün çekiciliğine rağmen benim için hep ölümcül bir hüzünle yüklüydü: Yakında yeterince
toparlanacaktım, annem gidecekti, üstelik o güne kadar da, daha iyi oldugum için önceki sertliğini, müsamahasız adaletini takınacaktı. **
(…)
Maskeli balo, bir başka hüzünlü uzaklık, / Sevgiyi sahte, kederli ve efsunlu kılar. / Şair kaprisi -aşık temkini belki, / Çünkü aşk bilgece süslenmelidir-
Sayfa 80 - Antoine Watteau | Ressam ve Müzisyen Portreleri·Kitabı okudu
Aynı anda gerçekliğin dünyasıyla arzusunun dünyasının birbirlerine paralel oldukları, gölgeyle onu yansıtan bedenin birleşmesi ne kadar imkânsızsa bu iki dünyanın birleşmesinin de o kadar imkânsız olduğu duygusu onu uyandırıyor.
Sayfa 78 - | Madame de Brevyes’in Melankolik Tatili·Kitabı okudu
Seçkinler çevresi her şahsın fikrinin diğerlerine göre biçimlendiği çevredir. Diğerlerinin fikirlerinin tersine mi biçimlenmiş? O zaman edebi bir çevredir.
x