Berfu Temir
@BerfuT
Tanrı dünyayı elleriyle yaratmış, denizi ise sevgisiyle
Benim 117.sayfaya kadar çok zor okuyup,sonrasında merakla bir çırpıda bitirdiğim bir kitap oldu Postane Günlükleri.Medya ajansı ortaklarından bir kadının hayatta,hayatı anlamlandırmada,insan ilişkilerinde ve yaşama tutunmada neyi nasıl düşündüğünü adeta kafasının içine girerek 116 sayfa okuyoruz.117.sayfada bir hikâye geliyor varoluşçu,sarsıcı...Dikkat kesilmemizi,hayatlarımız üzerine düşünmemizi sağlıyor.Karakterin de tıpkı bizim gibi etkilenip,silkelenmesine ve kafasındaki sesleri susturup,işini harika yapmaya başlayarak,hayata tutunmasına olanak veriyor.Sonrasında da akıp gidiyor kitap.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kendi bodrumunda tıkılıp kalmış o kadar çok insan var ki, üstelik manzaranın geniş, büyük resmin anlamlı olduğu, gelecek ve bilinmeyen korkusunun beklentiye dönüşebileceği yer olan üst katlar boş dururken.
"Kolay bir hayat peşindeysen," dedi "yapman gereken tek şey kendini önemsiz kılmaktır. Bugün bir şey söyle, yarın başka bir şey, üçüncü hafta daha başka bir şey, kendini birçok kişiye dönüştür, böl kendini, anonim bir fikrin olsun...O zaman tüm zorlukların ortadan kalktığını göreceksin."
Norveçli yazar Jon Fosse'den okuduğum ikinci,kendisinin dilimizde yayımlanan son kitabı 'Beyazlık' yazarın kalemiyle tanışmamış biri için kesinlikle ilk okunmaması gereken bir kitap.Serbest düşünce akışında,anlamı okuyucuya bıraktığı ve her zamanki gibi tekrarlayan cümlelerden oluşan bir metin.Konunun,yazarın 'Sabahtan Akşama' kitabındaki konu ile çok benzer olduğunu düşünüyorum: Araf'ta kalma meselesi.Bu sebeple illâ ki iki kitabı da okumak isteyen varsa önerim;önce 'Sabahtan Akşama' ardından 'Beyazlık' kitabı okunabilir.
