Gego
@BergSile
Aklı, görme işitme gücünü yitirmiş ya da garip bir uykuya dalmış gibi sık sık gözlerini tekrar tekrar yumuyor, düşüncesini işleyen gözleri, yaşlı bir nemde durgunlaşarak çevresinde olup bitenlere uzak düşüyordu. Gördüğü, duyduğu ne varsa anılarının gerisinde kaynıyor, acı bir geçmişi yaşıyor, hayli eskilerde kalmış yaşam biçimlerinin derinliklerine dalıp gidiyordu. Kanını çıldırtan, deli eden eski gençliklerini yaşıyordu belki de! Ardından da acılarla dolu anılarından birine takılıp kalmış gibi birden sıçrayarak şimdiki zamana dönüyordu.
Penceresini usulca örterek, karmakarışık duygular içinde gezinmeye başladı içerde. Bir hiçliğe gömülmüş gibiydi. Adım bile atamadı. Bedenine inme inmiş, duygularını yitirmişti sanki. Olduğu yere çöktü kaldı.
Donmuş kalmıştı. Yüzü kirece batmış gibi bembeyazdı. İçi titriyordu. Bir gün kendini tanıyacak bir insanın, yakınında ya da uzaklarda bir yerde olduğu sezgisiyle yaşamıştı hep. Sonunda korktuğu başına gelmişti. Hem de unutulduğunu sandığı, yıllardır başarıyla gizlemeye çalıştığı asıl kimliğini sıradan biri gelmiş, herkesin ortasında birkaç sözcükle patlatıp söndürüvermişti.