Çok severek okuduğum bir kitap ve her okuyuşumda hayata yeniden tutunmam gerektigini öğrendim.Kendimizden vazgeçmeden tutunmalıyiz tekrar tekrar hayata. Kendimize el uzatmalıyız ve kırıldı dediğimiz yerleride umudlarimizla iyilestirmemiz gerekir .
Nasılda dokundun ruhumun kırıklarına?
Çok duygusal, insanın içini burkan bir kitap okumak için geç kaldığım bir kitap, hayatın tatlı ama daha çok acı yönünü gösteren bir kitap..Bana göre bu kitabı özetleyen bendeki cümle bu: Jose Mauto yaşadığı bütün acılarını, umutsuzluklarını, masumiyetini zezenin omuzlarına yüklemiş ve bizim acılarımıza ışık tutmak için satırlara dökmüş...☇☄