Odaya girer girmez herkes gülüşmeye başladı. Çünkü Paskal, asılmış bir adam taklidi yaparak o meşhur maharetiyle dilini çıkarmıştı.
Hayatında herkesi güldürdüğü gibi ölümünde de kimseyi ağlatmayan zavallı Paskal'ın bu seferki hali taklit değil, ölüm kadar hakikatti.
Derlerdi ona bütün melekler
Hakinde senin Sezai bekler
Bekler gibi bir yetimi mader
Bekler gibi bir mezarı ahter
Bekler gibi afitabı haver
Bekler gibi zül-celali mahşer
Bununla beraber pek büyük kabahatleri vardı. Yaşına
göre çok güzel, bulunduğu mevkiye göre çok nazik, özellikle insan hayatının ne demek olduğunu ve bugün kendisine müsaade edilen serbestliğin, gösterilen cömert iyiliğin esassız bir eğlence, geçici bir heves olduğu için yarın zalimce bir şiddet ve aşağılamaya dönüşeceğini bilmiyordu.