İnsanları anlamıyorum; sevginin hayalini kurup biraz gösterildiğinde sıkılırlar, her şeyin temizini isterler ama pislikte buğulurlar, nezaketi övüp zorbalığa taparlar, yalan konuşurlar ama doğruyu ararlar, deli gibi eleştirdikleri her şeyin başrolü olurlar, uzak durursun yabani derler, samimiyet gösterirsin yapay bulurlar, konuşursun çok konuştun derler, susarsın sende hiç konuşmuyorsun derler, vazgeçersin buna da sindiremezler. Tuhaf…
Bir merakla kitabın arasına konulup unutulan,
Yıllar sonra kurumuş halde bulunan eski hevesler.’