Kabuktur uyku, at onu üzerinden!
İhmal etme kendini cesaretlendirmeyi,
Kalabalıklar sıyrılıp giderken tereddütle;
Her şeyi yapabilir anlayan,
Ve hızla kavrayan asil bir ruh.
Demek böyleymiş,umut dolu bir özlemin
En büyük dileğe bu kadar güzel dönüşmesi,
Şekil alıp gerçekleşmesi;
Şimdi ise fışkırmakta o ebedi topraklardan
Alev üstüne alev,duruyoruz şaşırarak;
Hayatın meşalelerini yakmaktı niyetimiz,
Sarıyor bizi ateşten bir deniz, hem de ne ateş!
Aşk mı, nefret mi, etrafımızı kor gibi saran,
Acı ve sevinç arasında dehşetle gidip gelen,
Öyle ki, gizlemek için kendimizi gençliğimizin örtüsü altında,
Bakışlarımızı yöneltiyoruz yeniden toprağa.