Blesk
@BerryButcher
"He travels the fastest who travels alone"
İngilizce öğretmeni
Lisans
120 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
"Sana müşkül gelen bir şeyi kalbinden başkasına sorma."
Ayn-al Qudat Hemedani'yi bana Meksikalı bir arkadaşım tavsiye etti. Bu uygulamada olmasa bile kendisine teşekkür ediyorum.
Gazali'nin kardeşi Ahmet Gazali'nin öğrencisi olan Hemedani, Hallac-ı Mansur, Bâyezid-i Bistâmî gibi isimlerden etkilenmiştir.
Bundan önceki kitabı Zübdetü'l Hakāik, Gazali ve kardeşinden, Temhidat kitabı ise önceki görüşlerinin yanı sıra Ibn-i Sina gibi isimlerden ilham aldığı, geliştirdiği fikirlerinden oluşur.
Her ne kadar benim ideolojimden tamamen farklı bir konu üzerinde yazılmış olsa da keyifle okudum diyebilirim.
Zihin açan, tamamen orijinal ve belki başka herhangi bir kitapta bulamayacağınız kendine özgü tasavvurlar içeriyordu. Inanmak ve inanmamaktan ziyade, bedenimize, ruhumuza, yaşadığımız dünyaya ve takip ettiğimiz dinlere tamamen başka bir pencereden bakma imkanı sunan düşüncelerle tanıştım.
Farklı ideolojilerle ilgili de olsa kitap okumayı bu nedenle seviyorum. Desteklemediğimiz bir mefhum bile daha önce keşfetmediğimiz bir yoldan ulaşılmış olabilir.
Kitabın içeriğine gelirsek toplamda on bölümden oluşuyor. Bunlar yüzeysel bilgilerden ziyade, daha derin konuların açıklamasını içeriyor.
Yalnız roman gibi göz ucuyla günde iki yüz sayfa okuyup bitirmelik bir kitap değil. Anlayarak ve üzerine düşünerek okumak için bazen elli bazen de yirmi sayfa ilerleyebildim.
Tasavvufa ilgisi olanlara şiddetle öneririm.
"Yeryüzü günahsız ve savunmasızların üstüne çullanan canavarlarla doluydu."
Cujo, kusursuz bir şekilde hazırlanmış yemek gibiydi. Her türlü unsuru yerli yerinde. Karakteler mükemmel ve gerçeğe yakın. Her biriyle ayrı ayrı bağ kurup kendimden küçük parçalar bulabildim. Kurgu, tekrar okumak isteyeceğim kadar gerilim yüklü ve akılda kalıcıydı.
Konusundan bahsederken hafif spoiler vermeden yazamayacağım. Kujo, bir ailenin yıllardır bakımını üstlendiği tatlış bir köpek. Bir gün kuduz hastalığına yakalanıp en yakınlarına saldırmaya başlıyor. Tabii ki bu kısımda başka karakterler de işin içine giriyor. Karısıyla sorunları olan Vic'in ailesinin yolu da bu köpekle kesişiyor.
Genel olarak favori King kitaplarım arasına rahatlıkla girebilir. Hem sosyal sorunları hem de yaygın aile problemlerini korkuyla bağdaştırması gerilimi daha da ulaşılabilir, daha bize yakın yapmış. Kendimi karakterlerle aynı zor durumda düşünmek hayli kolay ve tedirgin ediciydi.
Tehlike duygusunu okura geçirmede King'in üstüne yok bence.
Medyum'un devam kitabı olarak yazılmış. Böylece Dan'in hikayesi tamamlamış oldu. Medyum'u bitirince, Danny nasıl bir yetişkin olacak diye merak etmiştim. Güçlü ve uyum yeteneği güçlü bir çocuk olarak karşıma çıkan Dan, bu kitapta beni fevkalade şaşırttı.
Stephen King'in bu yeteneğini, orijinalliğini seviyorum. Önce ayaklarımı yerden kesiyor, sonra hayatının akışına ters konuları hatırlatır gibi beni yine hakikatin içine çekiyor. Sürekli artan bir gerilim yerine, konunun durağan kısımlarına gizem ögeleri yerleştiriyor.
Bu kitapta da insan doğasının, kurguyla şekillendirilmiş olsa da farklı iğrenç yüzleriyle karşılaştım. Çocuklarla ilgili rahatsız edici kısımları vardı. Fakat "It" kitabındaki gibi yüzlerce sayfa tekrar eden kerahat, burada daha yüzeysel yansıtılmış. Bence bu yöntem özellikle hassas konuların dehşetini iletmek için yeter de artar bile. Bunu uzatıp fanteziye dönüştürmek şahsen katlanılamaz geliyor.
Bu kitabı Medyum'a kıyasla daha az sevdim. Kurguya dâhil edilen karakterler, bağlantılar daha sağlamdı. Ancak ilk kitaptaki Dan'in savunmasızlığı ve kötülükten bir haber oluşu "parıltı" noktasını daha cazip kılmıştı.
Iki kitabı da öneririm. King'in "It" hariç her kitabını tasviye ederim gerçi.
İş Bankası Kültür Yayınları'ının içeriğinde beş adet hikaye mevcut. Tipi, Luzern, Yemelyan ve Davul, Üç Mesel, Üç Soru isimleriyle konu bakımdan birbirlerinden çok farklı, iletmek istediği mesajlar bakımdan ise benzer ana fikirleri içeriyorlar.
İnsan ilişkileri, çıkarlar doğrultusunda topluma yabancılaşma, sınıflaşma, iyi, kötü ve âhlak üzerine yazarın öz görüşlerini kapsıyor her hikaye. Ayrıca Tolstoy'un etkisinde olduğu Tanrı inancı, hikayeler arasında birbiriyle çatışıyordu. Düşüncelerini, perspektifini kendi zihninde değiştirip, kesin bir yargıya varamamış olması kitaplarına da yansımış. Şahsen bu tarz tam da bana uygun. Benim de kendi düşüncelerim oradan oraya gezinir, şekillere bürünüp sahibine bile tanınmaz hâle gelirler.
Tolstoy'un yayımlanmış başka kitaplarında son iki hikayeyi okuduğumu hatırlıyorum. Tekrar okuyup hatırlamak da faydalı oldu benim için.
Akıcı ve kısa olmasıyla özellikle odaklanma sorunu yaşayan okurlara tavsiye ederim.
"Şimdi iyi insanların hepsi delirmiştir."
İngilizceye The Adolescent olarak çevrilmiş. Bizde ise Delikanlı. Bana kalırsa bizdeki çeviri daha yerinde olmuş ana karakterin yaşını göz önünde bulundurursak.
Özellikle babasıyla, toplumla, kendiyle tam bir anlaşmaya varamamış, yolunu bulmaya çalışan bir gencin hikayesini yazmış Dostoyevski. Bence çok da başarılı olmuş.
Okurken karakterlerin birkaç farklı şekilde çağrılması kafamı karıştırmış olsa da, akıcı olmasa da gençlikte insan zihninin nasıl işlediğine dair bir fikir sunuyordu. (Her gencin değil tabii ki.)
Klişeleri bir yana bırakırsak, Dostoyevski'nin yakındığı her nokta kendi toplumumuzun da temel sorunlarını oluşturuyor.
İnsanların, egolarını tatmin etmek için uyduruk prensipleri her konuşmalarına dâhil etmesi, yalanlarına kendileri bile inanıp yüksek ruhlu olduklarını düşünmeleri fakat hemen ardından aklınıza gelemeyecek her türlü pisliğe bulaşabilme potansiyeleri, her toplumda ortak olarak bulunan bir ikiyüzlülüktür. Çünkü bu, Rus ya da Fransız özelliği değil, insan olan bizlerin acayipliğidir.
Dostoyevski ise bu kitabını yazarken her kelimesiyle toplumunun açgözlü, kontrolsüz oluşunu küçümsüyor.
Dostoyevski kitaplarının konusunu çok da uzun anlatamaya gerek yok. Okumayanlar bile bir önseziye sahiptir diye düşünüyorum.
Bol kitaplı yeni bir yıl dilerim.
