En büyük aydınlardan biri olduğu için bu dünyanın en büyük zavallılarından sayılan Gustave Flaubert bir dostuna şu umutsuz cümleyi yazmıştı: ‘Hepimiz bir çöldeyiz. Kimse kimseyi anlamıyor.’
Ben de herkes gibi, gözlerim ardına kadar açık ama kör bakarak, pek şaşırmadan ama pek de bir şey anlamadan yaşayıp gidiyordum. Hayvanlar gibi, diğer bütün insanlar gibi, varoluşun bütün fonksiyonlarını yerine getirerek, çevremdekileri izleyerek ve gördüklerime inanarak, bildiğime, anladığıma inanarak yaşarken, birden her şeyin ama her şeyin yanlış olduğunu fark ettim.
Bu dizelere bakıp şairin ne söylediğini anlamamayı çok isterdim.”Hangi hisler içerisindeydi acaba?” diye düşünmeyi.Ama lanet olsun ki anlayabiliyorum, bu hassasiyet üzücü olsa da başka türlü olmayı tercih etmek de asla gelmez elimden.(İşte gerçek bir kaybeden.)
Burak
@frontispiece
·
Sevdiğim insanlara
Kızabilirdim,
Eğer sevmek bana
Mahzun durmayı
Öğretmeseydi.