Böyle her akşam, her akşam
Kırılan kanatlarından göğün
Dökülürken zaman
Turuncu kederler içinde
Dünyayı siliyorum yudum yudum
Gücenik bir günün aynasından
yetmiyordu inanmak kurtarmaya hayatı
ve korkular gözaltıları izlenmeler
uzaklaştık günden güne
eski ayak izlerimizden.
şimdi bir küldür yüreğimiz,tutuşmaz
aklımızın ateşe dayanıklı ocağında
savrulur ancak estikçe rüzgarlar...
garipsi huylar edindim nicedir
garipsi duygular edindim.
artık iyice tükenen
bir ölü umuttan mıdır
gittikçe yoğunlaşan bu yaşlı
bu yılgın yalnızlıktan mı?
yoksa eşiklerden sızan
şu rezil ölüm korkusundan mı?
söndürüp her gece ışıklarımı
-yalancı bir aydınlığı siler gibi-
incecik bir mum yakıyorum.
ömrüme benzetip sonra alevini
-karanlığı ağır basan o titrek
o gölgesi korkular saçan ışığını-
ömrüme benzetip inceden inceye
eriyen mumu
bakıyorum...bakıyorum...