göklerce mavi,bulutlarda beyaz. Donuk gözlerinin dikkatle benimkiler baktığını, akçıl göz bebeklerini kararlı bakışlarına hapsetmeye çalıştığını gördüm. Sadece bu bile beni öylesine sancılı bir özlemle dolduran sayısız sayfayı kapladı ki kalbimdeki ateşi, tıpkı Ölü Canlar'ın ikinci cildinin elyazmalarını teker teker yakan Gogol misali, o sayfalarla besledim. Hepsini birer birer yaktım; kül bırakmadılar artlarında, soğumadılar da, insan sevgisinin sıcaklığını yaydılar yalnızca.