İnsanlar genellikle elle dokunur olanla değil gördükleriyle yargıda bulunurlar zira herkes sizi ancak görebilirken, çok azı sizinle temas halindedir. Herkes nasıl görünüyorsanız öyle tanırken, çok azı gerçekte nasıl olduğunuzu bilir.
İnsanlar çok basittir ve o anki şartlara saplanıp kalırlar , öyle ki insanları aldatmak için yola çıkan her zaman aldatılmayı bekleyen birilerini bulacaktır.
İnsanlar yöneticilerini kendileri için daha iyisi olur umuduyla isteyerek değiştirirler ve bu umut onları kandırıp yöneticilerine karşı silahlandırır; ama kendilerini aldatmış olurlar çünkü durumun daha da kötüleştiğini sonradan bizzat tecrübeyle anlarlar.