Acaba Nietzsche sabit fikirli bir hastalık hastası mıydı? Breuer o sıkıcı , sürekli kendilerine acıyan hastalık hastalarıyla çok karşılaş mıştı; bu tür hastalar iç organlarının durumunu ballandıra ballandıra anlatmaya bayılırlardı, ama bu türlerin asıl hastalığı "Weltanscha uunf: stenoz", yani dünya görüşünün daralmasıydı. Onları dinlerken insan kendinden bezerdi ! Kendi bedenlerinden başka bir şey düşün mezler, sağlıktan başka bir şeye ne ilgi duyar, ne de değer verirlerdi.
Nietzsche'nin ses tonundaki özlem v e mutsuzluğu duyunca Bre uer bir kumar oynamaya karar verdi. İşte burası, doğrudan doğruya hastasının ümitsizliğine açılan kapıydı. Kalemini bıraktı ve en düşün celi doktor tonlamasıyla, "Böyle bir durum, insanın günlerinin ço ğunda işkence çekmesi, yalnızca birkaç gün kendini iyi hissetmesi, acıyla harcanan bir yaşam; ümitsizlik tohumlarının filizlenmesi, ya şama amacına karamsar bakılması için elverişli bir ortam gibi görü nüyor" dedi.
Başarıyı amaçlamayın; bunu ne kadar amaçlayıp hedef haline getirirseniz, elinizden o kadar kolay kaçırırsınız. Mutluluk gibi başarı da kovalanmaz: kendisi ortaya çıkmalı ve bu sadece insanın kendisinden daha büyük bir davaya bağlanmasıyla veya insanın kendisi dışında bir insana tesliminin yan etkisi olarak gerçekleşebilir. Mutluluk kendiliğinden ortaya çıkmalıdır ve aynısı başarı içinde geçerlidir; onu önemseyerek ortaya çıkmasına izin vermelisiniz. Vicdanınızın size dikte ettiğini dinlemenizi ve bunu bilginize en yüksek seviyede kullanarak takip etmenizi istiyorum. Bu sayede uzun vadede bunu görebilirsiniz. Uzun vadede başarı sizi takip edecektir çünkü onu düşünmeyi unuttunuz.