Çiçekteki güzellik teferruata inildiğinde değil, dış bütünlüğüne bakıldığında belli olur. Çiçeğe mercekle bakmamalıyız. Çirkin çiçek yoktur, yanlış yerden ve yanlış araçla bakılmadığı müddetçe. İşte bazen teferruata girmek incitir insanı, vesveselere sebebiyet verir.
"Neden kiraz vermiyor diye, incir ağacını azarladığın oldu mu hiç?" Dünya hayatının cennet hayatına benzememesinden, onun kendine has durumundan rahatsızlık duymak işte böyle paradoksal bir tutarsızlıktır.