Betül İlhan
@Betultba
Buradayım öğretmenim!
Öncelikle öğretmene, öğrenciye ve geleceğe her daim umutla bakmamız gerektiğini bizlere hatırlatan İhsan öğretmenimize teşekkür etmek istiyorum.
Bu kadar güzel bir kitap okumanın mutluluğuyla bu satırları yazıyorum. Yazarımız hem kendi anılarını hem okurlarının anılarını birleştirerek çok güzel bir kitap çıkarmış ortaya. Akıcı dili anlattığı umut dolu hikayeler o kadar güzeldi ki gözlerim her anı da dolu dolu, kitabı elimden hiç bırakmadan bitirdim desem yeridir.
Her okuyanın kendinden bir hikaye bulacağına eminim.
Bu kitap bana bir kez daha sevmediğim dersleri neden sevmediğimi hatırlattı. Öğrencilik hayatımda ilk ve son kez tüm arkadaşlarımın önünde yediğim o tokadın ağırlığını yıllar sonra yeniden hissettim. Ve diğer yandan Aysel öğretmenim, Mehtap öğretmenim, Hüseyin öğretmenim ve Asuman öğretmenim gibi hayatıma dokunan öğretmenlerimi birkez daha hatırladım. Bu vesileyle onlara buradan da sonsuz saygımı ve teşekkürlerimi sunuyorum.
Ve en önemlisi iyi ki öğretmenim diyorum..
Herkesi iyi okumalar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dün Bosna bugün Doğu Türkistan, Gazze..
Hepsi aynı hepsi savaş hepsinde masum insanlarla birlikte insanlık dediğimiz şeyde ölüyor.. Kitabın hangi bölümüne yorum yapsak eksik kalacak. Umutların tükendiği anda bile annelerin umutla çeşit çeşit yemek yapması, çamaşır yıkaması. Çocukların yardım adı altında tarihleri geçmiş çikolatalara sevinmesi. Bombalanma anında kopan ayağı bir elinde çantası diğer elinde adamın hastaneye gitmesi, çantada önemli bir şey olmamasına rağmen adamın o an benim için ayağım neyse çantamda o demesi işte bu kadar savaşı kabullenmesi. Kurşunda adım yazıyorsa o kurşun nerede olursa beni bulur diyecek kadar teslimiyet. Hangisi daha acı. Bence en acısı da dün de bugün de insanlar açlıktan, soğuktan, bombadan, mermiden ölürken tüm dünyanın sessiz kalması.
Ertelemeyi Anlamak
Nihan Kaya dan okuduğum altıncı kitap "Erteleme" diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da yormayan dili sohbet ediyormuşçasına akıp gitmesini sağladı.
Ertelemenin en büyük nedeninin mükemmelliyetçilik olduğunu söyleyen Nihan Kaya diğer kitaplarında da olduğu gibi bu mükemmelliyetçiliğinde anne-babadan iç çocuktan geldiğini anlatıyor.
Kaygı, hayatımızın kontrolünün elimizde olmaması, utanç, suçluluk, disiplin, prensip gibi birçok konuyu erteleme etrafında inceleyip okura yansıtan yazarımız tüm bunları aşabilmek için nasıl adımlar atmamız gerektiğine dair kendi hayatından örnekler vererek destekliyor.
İç çocuğumuza ne kadar şefkatli ve güler yüzlü davranırsak, hislerimizi tanıyabilirsek o kadar kaygıdan uzak ve ertelemeyen bir birey oluruz.
Aslında tüm mesele tüm-güçlü hissedebilmek. Bunu başarabilirsek herşey çorap söküğü gibi gelecektir.
Ne istediğimizi bilmek.
Ne hissettiğimizi bilmek.
Kendimizi yargılamak yerine şefkatli olmak.
Anı değerlendirmek sonrasını sonra düşünmek.
Yapabileceğimiz en basit şeyden başlamak.
İnsan olduğumuzu unutmamak.
Bazen kötü şeyler yaşanabilir, dilimiz sürçebilir, geç kalabiliriz, yanlış yapabiliriz, hasta olabiliriz, yataktan çıkmak istemeyebiliriz. Bunlar insan olmanın gerekliliği.
İnsan bazen kendine hiçbir şey yapmama hakkını tanımalı çünkü aslında hiçbir şey yapmamak yeni bir işe başlamanın zeminini oluşturmak olabilir.
Nihan Kaya'nın dediği gibi bu kitap mükemmel bir kitap değil. Hele bir sanat eseri hiç değil.
Evet bu yazı mükemmel bir yazı değil hele sanat eseri hiç değil.
Son olarak kitabı okurken okuma listenize ekleyebileceğiniz birçok kitapta çıkacak karşınıza..
Herkese iyi okumalar.
Savaş, yoksulluk, gurbet, hasret ve ölüm. Kısa ama bizi derinden etkileyecek mücadele dolu bir roman.
Mutlu bir ailenin kayıpları ve bu kayıplarla birlikte birçok şeyle mücadele eden kadının bir annenin duygularını toprağa anlatması, toprakla dertleşmesi.
Kadın her şeye göğüs geren, her zorlukla mücadele edebilen, güçlü olan, güçlü olmak zorunda olan kadın!
Sahi neydi bizi ayakta tutan sebepler?
İnsanlığın ihtiyacı olan toprak gani gani verilmişken neyin telaşı? Kimin savaşı?
Savaşmadan yaşayamaz mı insanoğlu?
