Betül Güntay
@Betussko
Kitap sevgisi ruhun en zarif alışkanlığıdır.
“Bir zamanlar duvarda karısının soluk renkli bir fotoğrafı asılıydı ama onu görmek, kendini çok yalnız hissettirdiğinden kaldırmıştı;”
“Karanlık gökyüzünden inerken, gözümü kırptığım anda alaca karanlığın uçup gideceğini biliyordum. Uçsuz bucaksız toprakların gürbüz göğsünü sergileyişini izliyordum. Davetkâr bir çağrıydı. Bir annenin yavrusuna seslenişi gibi, topraklar geceyi çağırıyordu.”
“Gençken aylak avlak gezindim,
Orta yaşa geldiğimde, kendimi toprağa sakladım,
Şimdi yaşlandım ve inzivaya çekildim.”