Esmanur Doğanay
@Beynimin_
Yanılmıyorsam, saygılarla yalnızdım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Siyah bir araba getirdi beni buraya: bu gudubet yere. Bicētre' e...
Uzaktan bakıldığında görkemli bir havası var binanın. Ufukta, bir tepenin üstünde, eski gösterişinden bir şeyler saklar gibi , bir kral şatosu edasıyla yükseliyor. Fakat bu binaya yaklaştıkça, yapının yıkıntı halinde olduğu görülüyor. Harap cepheleri göz zevkini bozuyor. Bu soylu yapı neden böylesine utanç verici, güçten düşmüş gibi; sanki cüzama yakalanmış duvarları. Pencerelerinde ne cam ne de buna benzer bir şey kalmış; ancak bir kürek mahkûmunun ya da bir delinin solgun yüzünün yapıştığı çaprazlamasına kesişen kalın derin parmaklıklar var ortada.
İşte yaşamın yakından görünüşü.
Mektepte diğer arkadaşlarıyla teması oldukça azdı. Bu, biraz yalnızlığı sevdiğinden biraz da konuştukları şeylerden hoş bulamamaktan ileri geliyordu. Yaşları on üçle on altı arasındaki bu çeşit çeşit kızlar, aralarında, yetişkin bir insanı kıpkırmızı edecek bahisler açıyorlar, sınıf arkadaşları olan oğlan çocukları hakkında , onlarla görünüşte daima alay etmelerine rağmen, pek vâkıfane fikirler yürütüyorlardı.
Sayfa 34 - Macide
Reklam