Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Dosteveski'ye göre dünyanın en zor hissi:
Kendini ait hissetmediğin bir yerde bulunma zorunluluğuymuş.
Yeşili kaybolmuş sokaklar,
Yüzleri gülmeyen insanlar,
Yüksek binalar,
Seni değersiz hissetiren insanlar...
Kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim. Kimseden akıllı, kimseden güzel, kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok. Kimse için en değilim. Daha değilim. Bu devasa iddiasızlığın bana verdiği özgürlüğün hastasıyım. Sabahattin Ali