Beyza

Durduğu yerde ağırlaşmaya başlıyor hayat. Yapış yapış bir şey gibi. Kanatlarına bulaşıyor, ökseye tutulmuş gibi kalıyor insan. Hani, zaten uçacağından değil de, yine de zoruna gidiyor. Daha büyük yarınların hayalini kurmak, yarın sabah kalkıp işe ya da iş aramaya gideceğin gerçeğinin arkasında kalıyor.
Reklam
Gençtik o zaman. Bundan çok seneler önce değildi ama biz bugün olduğumuzdan çok daha gençtik.
Yalnızlık ailesizlikmiş meğer, yalan da olsa bir ailem olunca nasıl mutlu göründüğümü hissettim.
Yakmış Ali içini, onu daha çok yakmasın diye.
Sevgi der ki, "Seni, bana bu şekilde davranmana izin vermeyecek kadar çok seviyorum. Bu senin ve benim için iyi değil."
Reklam