Ne güzel yaşıyorduk be ! Nasıl da yaşatırsın. Kaç bin kere söyleyeyim, öyle yaşatan, öyle sevdirensin ki... Seni tanımak, seni bir kerecik bile görmek, milyarlarca yıl yaşamaktan daha dolu, daha hızlı ve daha değerlidir. Ama kime bu sözler, anlayana tabii.
Memleketim, memleketim, memleketim
Ne kasketim kaldı senin ora işi
Ne yollarını taşımış ayakkabım
Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan
Şile bezindendi.
Şimdi sen yalnız saçımın akında
Enfarktında yüreğimin
Alnımın çizgilerindesin memleketim
memleketim
memleketim...
Nazım Hikmet