İnsan mutluyken mutlu olduğunu bilmez. Yıllar sonra, çocukken mutlu olduğuma karar verdim. Aslında değildim. Ama sonraki gibi mutsuz da değildim. Mutlu olmakla ilgilenmezdim çocukluğumda.
Şimdi ikimiz de bir çeşit sürgün hayatı yaşadığımıza , ve öyle çok başarılı, muzaffer ve mutlu olamadığımıza göre zor bir şeymiş hayat ! Şair olmakta yetmiyormuş...
Çocukluk ve gençliğinde olağanüstü mutlu olduğu zamanlarda hissettiği şey , mutsuzluğun ve umutsuzluğun da çok yakın bir yerde olduğu korkusu yükseliyordu içinde , daha sonra gelecek mutsuzluk büyük olmasın diye , mutluluk anlarına telaşla son vermek isterdi.