Bana öyle geliyor ki ,benden önce konuşanlar Tanrıyı övmediler, insanların bu tanrıdan gördüklerini sayıp döktüler.
Bu ne türlü bir Tanrıymışta insanlara bu iyilikleri yapmış, kimse bu tarafına dokunmadı.
Hangi konuda olursa olsun, her övgü için bir tek doğru yol vardır: Neyi öveceksek onun nasıl olduğu için nelere yol açtığını belirtmek.
İşte sevgiyi bizim bu türlü övmemiz doğru olur: Önce ne olduğunu söylemek, sonra iyiliklerini…
Diyelim ki sevenler ve sevilenlerle bir devlet veya ordu kurmanın bir yolu yolu bulunsun, böyle bir devleti en iyi yürütecek düzen, onların çirkin bir şey yapmaktan kaçınmaları, birbirinden daha çok ün kazanmaya çalışmalarıdır. Bu duygularla yan yana savaşan insanlar ne kadar az da olsalar, bütün dünyayı yenerler elbet.
İşin doğrusu şu ki sevgiden gelen erdeme en çok değer veren Tanrıların asıl hoşlandıkları,hayran oldukları şey, sevenin sevgilisine gösterdiği sevgiden çok sevileni sevene bağlayan sevgidir.Çünkü seven, Tanrılara daha yakındır, özünde Tanrılık vardır…