Mademki bir Çingene kızını sevmek dünyayı böyle altüst eti, benim o dünyada ne işim kaldı? Dünya yine dünya ehline kalsın. İşte ben
başımı alıp dünyadan çıkıyorum.
İnsan bir davasında, bir teșebbüsünde kendini haklı gördüğü halde halkın, hem de vazifeleri dışında ve haksız yere alayına maruz kalırsa ne kadar canı sıkılır!
Çünkü bence evlilik denilen şey ne bir gönül mecburiyetidir, ne de zevk, safa! Belki mukaddes ve mühim bir vazifedir. Hem kendi ailene karşı bir vazifedir, hem milletine, hem herkesle beraber insanlığa karşı bir vazifedir.