Beni harekete geçiren ya da daha doğrusu harekete geçirmeyen annemin bana öğrettiği davranıştı. Sevilebilmek için karşı çıkmamak, olmadığım gibi görünmek zorundaydım.
Bir karakter rolünü oynayabilmek için kişiliğimi terk etmenin kolay olduğunu sanma. Derinlerde bir yerde isyan etmeyi sürdürüyordum. Bir yanım kendim olmayı sürdürmek istiyordu, öteki yanımsa sevilebilmek için dünyanın gerektirdiği kurallara uyum sağlamak istiyordu. Ne zor bir savaş?