Sevgi olmadan insanlık bir gün için bile var olamaz. Ne var ki, insanlar arası birliği başarmaya "sevgi" adını verdiğimiz zaman kendimizi bir dolu güçlüğü içimde buluveririz.
Her bir anın farkında olarak yaşamaya devam ettikçe "kaderimizi direksiyonu" da bizim elimizde olur. Sürüş kabiliyetimiz ve mevcut "yol durumu" çerçevesinde, direksiyonu istediğim yöne çevirebilirim. Bu anlayışı içselleştirebildiğimizde, "kaderimiz" için endişelenmek yerine elimizden gelen işe başlayabilir cesaretine de zamanla daha fazla temas edebiliriz.