Kitap Sarrafınız
@Beyzokur
okur gezer öğretir
Birbirinden farklı 14 hikaye. Her hikayede farklı yerlere savruluyosunuz. O kadar gerçekler ki. Sanki bi yerlerde tanışmışsınız ve onlar hala bi yerlerde nefes alıyormuş gibi. İlk olarak diline vuruldum kitabın. Kullandığı kelimeler, o kelimelerle kurduğu kıvrak cümleler. Ne diyebilirim ki... Çok lezzetliydi benim için bu kitap. Kimi sahnelere saplanıp kaldım kendimi tutamayıp birkaç gözyaşı akıttım. Naptım ne ettimse iyi ki okudum bu kitabı.
Reklam
Benim zevk aldığım ve bir süre ara verdikten sonra çok hızlı bitirdiğim bir kitap oldu. Cemil Meriç'i sade bir şekilde okuma fırsatı buldum. Çocuklara yönelik bir kitap zaten. Fakat çocuklar için (Ben 5. Sınıf öğrencilerime okuttum) biraz ağır kalacak yerleri var. Çünkü Meriç ile ilgili onun ağzından ya da onunla vakit geçirmiş insanların ağızlarından alıntılar var. Bu yüzden kitabın dili yer yer apır olabiliyor. Bazı olayların da çocukların gözünde canlanması biraz zor olabilir değişen dünyadan dolayı. Buna rağmen sevdiğim bir kitaptı.
Bu kitap bir kişisel gelişim kitabı demek istiyorum ama yazıyorum yazıyorum siliyorum. Sanki bu isim tam olarak bu kitabı karşılamıyor. Çoğu zaman uzuuunn bir makale okuyormuş gibi hissettim. Ama sıkıcı babında söylemiyorum bunu. Terimlerden ve dilinden dolayı.
Kitabın başlarında insan olmak, insan davranışları, tepkileri, buralara nasıl geldiğimizle ilgili o kadar değişik ve şaşılası bilgiler vardı ki kitap beni bir anda kendine çekiverdi fakat zamanla bu durum söndü beklentimi mi karşılamadı diyeyim yoksa bana hitap etmedi mi diyeyim bilemedim. Yine de yılmadım okudum tabii. (Ah şu içimdeki yarım bırakamama aşkı!) Her neyse insan demek; duygu demek, ruh demek kitap da bunlara dem vurarak duygularımızın birçoğunu ele almış ve neden böyle tepkiler verdiğimiz hakkında yazmış. Yine de kötü bir kitap diyemeyeceğim belki benim için yanlış zaman olabilir çünkü canım bu aralar biraz daha kurgu şeyler okumak çekiyor.
Not: Bunun dışında birkaç yerde yazarla kafamda sağlam tartıştım bana ters gelen cümleler vardı fakat seviyorum böyle kitapları. Bir şeyler hakkında argüman geliştirme yeteneğimi pekiştiriyor.(Pollyannacılık desen var..)
Bir çocuk kitabı daha rafa kalktı. Ne yalan söyleyeyim uzun zamandır çocuk edebiyatından bir şeyler okumayınca özlemişim bu dünyayı iyi geldi.
Kitap anneannesi ve dedesi köyde oturan onları arada sırada ziyarete giden bir çocuğu ve hayatını anlatıyor. Ailesiyle, büyükleriyle bilhassa dedesiyle birlikte yaşadığı anları konu ediyor. Fakat kitabın son 10 sayfasına kadar o kadar çok olumsuz durum vardı ki beni bile gerdi bu durum. Evet ara ara dedesiyle olan tatlı anlar güzeldi ama öyle bir his veriyor ki bunlar da zaten bitecek uzun sürmeyecek gibi. Çocuk edebiyatında olumsuzlukların da verilmesi istediğimiz bir şey çocuğun kendi yaşantısıyla özdeşim kurabilmesi açısından ama bu gerçekten fazla geldi bana. Derin bir olumsuzluk yoktu ama sürekli bir olumsuzluk vardı bu da insanı yoruyor. Bir çocuğun okuyup da bu kitabı yorumlamasını isterdim ama aynı şeyleri hissettik mi diye. Sonradan her şeyin tatlıya bağlanması insana huzurlu bir tatmin hissi veriyordu neyse ki. Genel olarak bizim kültürümüzle çok da bağdaşmayan bir iki ufak kısım olsa da hoş bir kitaptı. Tavsiye eder miyim? 10 üzerinden 6 buçuk diyelim.
Kendimle, karakterimle, değerlerimle zihin olarak çok daha meşgul olduğum bir zamanda çıktı bu kitap karşıma. Psikoloji dalıyla ilgili içerikler izlemeyi ve okumayı seviyorum o yüzden bana iyi geleceğini düşünerek başladım okumaya. Yazardan okuduğum ilk kitaptı (hangi kitabını hatırlamıyorum ama) üniversitede bir hocamız önermişti bu yazarı. Okurken de birkaç kişiden yazarla ilgili övgüler aldım yani beklentimi ister istemez yükselttim. Bazı yerlerini kuru bulsam da genel hatlarıyla kitap bana hitap etti.
Yazar danışanlarıyla ilgili küçük kesitleri bazı seanslarını kaleme almış. Kuru gelmesinin sebebi bu olabilir hep uzun soluklu ve iyileşmeye yönelik şeyler okumaya alıştığımdan. Her neyse. Ölüm temasına güçlü şekilde vurgu yapıyor kitap. Hikayelerin hepsinin odak noktası bu. Dikkatimi çeken bir başka durum da rüyalar oldu. Danışanlarının gördüğü rüyaları ve ona hissettirdiklerinden detaylıca bahsediliyor.
Durup düşündüğüm, gerçekten böyle mi ya dediğim yerler oldu zaten ben de kitabı elime aldığımda bunun olmasını öngörüyordum. Şimdi sırada yazarın başka kitapları var!
Reklam